Nýtt ár ný tækifæri – ég er búin að lesa þessa setningu á andlitsskruddunni þó nokkuð oft síðustu tvo dagana. Já mikið rétt, nýju ári fylgja alltaf ný tækifæri. Það fylgja því oft nýjar áherslur, einkum á fyrstu dögum ársins. Áramótin eru nú svo sannarlega tímamót. Við tengjum því oft ansi margt við áramótin.

Ég er ekki undanskilin þar. Ég set mér oftast háleit markmið í byrjun árs og fer af stað með trukki. Þessi áramót eru engin undantekning. Ég stefni á háleit markmið sem ég ætla ekki að tíunda hér, þið sem fylgist með áttið ykkur fljótt geri ég ráð fyrir.

Mig langar til að byrja þetta ár á því að fara yfir hápunkta síðastliðins árs hjá mér.

Fyrst ber að nefna Birtuna björtu sem fæddist þann 27. Júli. Það toppar ekkert þessa litlu snúllu á árinu. Hún er auðvita fallegasta stelpan á landinu að mati foreldra og nákominna og afskaplega skemmtilegur gleðigjafi þessi litla snót. Hún hlaut hið fallega nafn Unnur Birta og er nefnd í höfuðið á ömmu pönnuköku og Loganum okkar. Við erum fullviss um að amman passar litlu snúllu og ráðskast eitthvað með hana svona á bak við tjöldin.

Ég lauk við mastersnám mitt í febrúar og tel mig nú vera fullgengna menntavegin. Það eru að minnsta kosti engin áform uppi um frekara nám hjá þessari konu. Ekki nema til dægradvalar eða eitthvað slíkt. En aldrei ætla ég ekki að segja. Þekki mig of vel til þess. Það var mikill léttir að klára námið enda var þriðji erfinginn að gera mér erfitt fyrir og var ég með ennis og kinnholusýkingar alla meðgögnuna og meðfylgjandi hitavellu.

Við fengum nýjan stiga á heimilið. Þvílíkur munur og fær þessi mikla heimilisbót því þriðja sætið. Einnig var lokið við að flísaleggja á neðri hæðinni og því eru öll gólfefni komin þar sem er verulegur munur einnig. Einu skáparnir sem vantar hurðir á er í svefnherberginu, annað kláraðist á árinu svo segja má að bóndinn hafi látið hendur standa fram úr ermum.

Við héldum fyrstu fermingarveisluna á árinu þegar Nanna Soffía  var fermd og var hún haldin fyrir okkar hlið af fjölskyldnunni sem miklaði svolítið fyrir sér langt ferðalag norður í veislu. Við hjónin ásamt Sævari Loga fórum þó norður til að vera við kirkjuathöfnina sem var mjög falleg eins og fermingarbarnið.

Það var ekki eina veislan enda var þegar búið að halda útskriftarveislu og síðan var skírnarveisla Unnar Birtu.  Allt er þá þrennt er. Nú er rúmlega ár í að Eiður Björgvin fermist svo það er gott að vera komin í einhverja þjálfun.

Annars áttum við hið fínasta ár. Settum niður kartöflur, fengum fáar upp. Skruppum í Húsafellið og grilluðum mikið.

Á nýju ári er stefnt á að halda áfram með framkvæmdir svo hægt sé að taka restina af húsinu í notkun, útbúa grænmetisreit á baklóðinni, fara í ferðalag með fjölskylduna og vera bara glöð og sátt. Ykkur óska ég hamingju og friðar á nýju ári. 

Þessi er dílissjús.

Chili súkkulaðikaka

300 gr suðusúkkulaði  70% (má vera meira ef vill)

1dl pistasíu hnetur hakkaðar

1 dl möndlur hakkaðar

1 dl heslihnetur hakkaðar.

5 dl All bran flögur (mikilvægt að þetta séu flögur)

¼-1 tsk chilikrydd eftir smekk

Bræðið súkkulaði í vatnsbaði, hrærið all bran útí ásamt hneturm kryddið með chili og blandið varlega saman. Ekki merja flögurnar.

Setjið bökunarpappír í mót og hellið blöndunni í ca 2-3 cm þykkt. Kælið í ískáp eða frystið úti. Þegar kakan er orðin hörð skerið hana í grófa bita og berið fram með t.d. ferskum berjum (bláber, jarðaber eða önnur ber).
 

Nú skal ritað og skáldað hugsaði ég mér en lítið hefur það gengið hér á þessarri síðu. Andlitsskruddan hefur tekið hug og hjarta og verður þá lítið um skáldskap þegar rifist er um pólitík. Sífellt lofa ég bótum og betrun og lítið verður að því að þessi loforð haldi. En ég á aðdáanda sem ekki má endalaust svíkja (lesist Kristín frænka í danaveldi).

Þessa stundina situr nautið mitt í letidýrastólnum sem hann stal úr bílskúrnum frá móður sinni og knúsar nýjasta fjölskyldumeðliminn hana Unni Birtu. Hún kíkti í heiminn þann 27. júlí 2011 og telst 10 vikna að tveimur dögum liðnum. Hún hefur verið yndisleg þessi litla gleðigjöf frá fæðingu og allt hefur gengið eins og í lygasögu. Hún hefur töfrað fram bros hjá okkur öllum, meira að segja töffurunum sem þykjast vera svo kaldrifjaðir. Komst upp um þá. En auðvita er ekki annað hægt þegar maður sér þetta litla snúllusmetti.

Við mæðgur töltum okkur á mömmumorgna einu sinni í viku en erum annars bara að dunda okkur heima. Prjónar hafa verið teknir upp og stór plön eru þar í gangi og spánýja saumavélin hefur nú loksins verið færð úr kassanum en engin meistaraverk hafa verið sköpuð þar enn. Kemur þó fljótt að því. Eða það hefur a.m.k. verið sett á stefnuskrána.

Stefnt er á mótmæli á austurvelli við fyrsta hentuga tækifæri. Það telst enginn vera íslendingur sem ekki hefur mótmælt á austurvelli. Við erum sumsé ekki enn stimpluð inn í þann hóp. Höfum verið of upptekin við að reyna að bjarga því sem bjargað verður og höfum því látið aðra um okkar kjarabaráttu og kröfur um afskriftir skulda. Kannski að það fari að bera árangur hver veit.

Sumum hefur þótt forsetafrúin okkar furðuvera. Ég var stolt af henni við setningu þings þegar hún sló sér í hóp mótmælenda. Hún telur sig ekki yfir einn né neinn hafinn það er greinilegt og finnist hverjum sitt en þetta er mín skoðun. Go Dorrit, þú ert flottust. Annars finnst mér þeir tímar sem við upplifum núna nokkuð furðulegir. Get ekki sagt að ég líði skort þar sem ég bý í húsi og ég borða mat og get klætt mig í föt á hverjum morgni. Finnst samt furðulegt að það skuli líðast svo árum skiptir að hafa ekki gegnið frá mínum málum og fá endalaust að bíða lausna. Sumir eru farnir, gátu ekki beðið svo ég hef það gott. Ég er kannski ekki í vonlausri stöðu en samt er þetta að verða ansi þreytandi. Ég hef gott langlundargeð gangvart mörgu en þessi "bið, endalaus bið" sem sérhvert andartak nú er að verða er lýjandi þó vægt sé til orða tekið. Hvar annarsstaðar skyldi þetta líðast?

Steini græni hrósar sér í hástert á meðan atvinnulausir lasta honum í hverjum þætti af Reykjavík síðdegis. Enginn virðist vera með lausnir og hugmyndir sem virka nema þeir sem ekkert er hlustað á. En auðvita er það ekkert sannað að þær hugmyndir sem mæltar eru fyrir daufum eyrum ráðamanna virki en þó væri vert að reyna. Nú skal enn og aftur skorði niður í heilbrigðisgeiranum og löggæslu. Guð hjálpi okkur öllum. Nú má endurtaka orð Geirs H. Haarde "Guð blessi Ísland".  Það er nú aldeilis gott að Steini hafi í sér hrokann til að hrósa sér því ekki veit ég um marga sem taka undir með honum. Einhver verður að klappa honum Grím. 

Ég fæ enn martraðir um hann eftir að ónefnd frænka skrifaði hann inn í eldheitt ástarsamband við mig bláu gelluna. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig það kom út í henni óléttu mér síðasta vetur og vor ussusussussuss. Þvílík endemis þvæla í draumförum þeim. Allt í boði Kreddu dönsku. 

Við Jón brugðum okkur í bæjarferð fyrir nokkru með prinsessuna og miðjuprinsinn. Sátumst að snæðingi á Sprengisandi og á leiðinni út sníkti miðjan sér pening í tyggjókúlu vél. Þegar við erum að ganga út um dyrnar segir minn hátt og snjallt: Hei, ég er með standpínu!!! Jæja, þakka þér upplýsingarnar elskan segir stolt móðir ehehehem. Drengurinn endurtekur setninguna og bendir á kinn sína bólgna út af tyggjókúlu. Ætlaðir þú ekki að segja tannpínu elskan mín spyr stolta móðirinn eldrauð í framan. "jú ég sagði það" svaraði þá drengurinn..... smá misskilningur hjá honum en þetta hljómar víst voða svipað. Hver er eiginlega munurinn.....standpína......tannpína...... allt eins.

Látum þetta verða lokaorð í bili.

Þar til að ári.......eða svo.


 

Það er mjög góð spurning sem margir eru að spyrja sig í dag. Fjölskyldur á Íslandi eru að fara í gegnum mjög mismunandi aðstæður. Sumar fjölskyldur eru að horfa á eftir pabba í vinnu til útlanda því hann fær ekki vinnu á Íslandi. Aðra fjölskyldur eru að flytja burtu frá ættingjum og vinum þar sem þau geta ekki séð sér farboða á landinu okkar. Margir horfa á eftir eignum sínum í gapandi gin fjármálastofnanna, sumir með létti en aðrir með djúpri eftirsjá og reiði.

Ég heyrði í gamalli konu í útvarpinu um daginn. Hún sagðist vera búin að segja sínum að drífa sig úr landi og skilja sig eftir án þess að vera að spá í því. Hún ætti svo lítið eftir sjálf og vildi ekki eiga sín síðustu ár  með því að horfa upp á fólk berjast í bökkum.

Það er eitt gott sem ég hafði séð út úr þessum aðstæðum sem eru hér í dag. Fólk hugsar meira um sína nánustu og hefur meiri tíma til að sinna börnum sínum. En það er samt sem áður oft ekki svo. Foreldrar hafa sumir hverjir ekki fjármagn til að fæða sína eigin fjölskyldu og veita þeim húsaskjól. Allur þessi tími sem fólk hefur fer í áhyggjur vegna úrræðaleysis. Sumir þurfa að standa í niðurlægjandi matarbiðröðum. Bilið á milli yfirstéttar og millistéttar er orðið stærra. Enn stærra bil er á milli millistéttar og þeirra efnaminni. Það tekur sinn toll af fjölskyldum.

En hvað er að gerast hjá ráðamönnum? Því miður er það ansi fátt. Við erum enn að rífast um ICESAVE. Enn eru skattar hækkaðir. Talað er um tekjutengingu leikskólagjalda, enn styttri vistunartíma og eymd og volæði í öllu hornum.

Mér er spurn sem útivinnandi manneskju: Hvað á ég að gera við barnið mitt frá þeim tíma sem vistun líkur og þar til vinnu minni lýkur? Mér er spurn sem menntuð manneskja: Hvers virði er mín menntun þegar launin mín fara í að greiða hærri skatta, hærri leikskólagjöld og skerðingu á mínu bótum (barnabótum og vaxtabótum)?

Er það jafnréttissamfélag að sumir einstaklingar leggi á sig aukið álag til að afla sér menntunar og taki að sér ábyrgðarfullar stöður og aðrir ákveði að gera það ekki, en allir sitji við sama borð? Ef svo er hver er þá fjárhagslegur ávinningur menntunar þegar sá tekjuhærri fær að greiða hærri skatta sem m.a. fara í niðurgreiðslu daggæsluvistunar og fær svo einnig að greiða hærri gjöld og situr svo jafnvel uppi með jafn mikið í vasanum og ómenntaður einstaklingur í verkavinnu með enga fjárhagslega ábyrgð?

Ég er kannski ósanngjörn og lituð af því að vera svo lánsöm að hafa haft tækifæri á að afla mér menntunar. Ég tel mig þó hafa unnið hörðum höndum fyrir mínu og ég tel mig hafa lagt mikið á mig til að komast hingað. Ég fæddist ekki með silfurskeið í munni og hef greitt mína menntun sjálf. Ég tók aldrei lágvaxtalán hjá LÍN heldur ákvað að vinna með námi. Sé svosem ekki eftir því í dag.

Ég verð að segja að ég hef fengið mig fullsadda af vinstri stjórn. Af þessari óvelferðar stjórn sem ætlaði að rísa skjaldborg um heimilin í landinu en hefur grafið okkur djúpa gröf með skjaldborg sinni um fjármálastofnanir. Þessi stjórn boðar engin gleðitíðindi og enga von. Þessi stjórn ýtir undir atvinnuleysið svo að við þessi „lánsömu" sem höfum vinnu, fáum að greiða hærri skatta svo hægt sem að greiða atvinnuleysisbætur. Það er jú lausnin er það ekki? Látum um 20% þjóðarinnar vinna fyrir restinni. Það segir sig jú sjálft að bætur greiða ekki raunskatta til ríkissjóðs. Það er bara verið að færa peningana sem þannig eru eyrnamerktir af einum reikning yfir á annan.  

Ég spyr því aftur: Hvers virði er mitt heimsins prjál? Er það einhvers virði?

Ég ætla nú ekki að vera að eyða þeim litla tíma sem ég set í blogg að afsaka hversu léleg ég hef verið á þessum vígstöðvum. Helli mér frekar út í herlegheitin með skemmtilegar fréttir af okkur á Greniteignum.

Í gær varð frumburðurinn 11 ára gamall. Hann hefur verið nokkuð duglegur í skólanum og æfir handbolta að meðaltali 5 sinnum í viku þar sem hann var boðaður á æfingar hjá eldra ári þar sem þar eru fáir að æfa. Þeir hafa keppt á einu móti í vetur og gengið vel. Þrisvar í viku er hann svo í launuðu starfi hjá okkur við að sækja bróður sinn á fótboltaæfingar.

Sá stutti er alger snillingur í skólanum. Orðinn læs, hikstar aðeins á au og ei orðum en hefur annars nokkuð góðan lestrarhraða og reiknar eins og honum sé borgað fyrir það þó ekki sé byrjað að kenna stærðfræðina þannig.

Í byrjun skólaársins var Sævar í frístundaskólanum í eina klukkustund eftir skóla og fór þá með bróður sínum heim. Þegar æfingar byrjuðu í fótboltanum kom ekkert annað til greina en að hann drifi sig heim eftir skóla þar sem æfingar byrja kl. 13:50. Víkur það umræðu minni að frístundaskólanum og skipulagsbreytingum sem gerðar voru á íþróttastarfssemi í tengslum við hann.

Þegar Eiður var á svipuðum aldri og Sævar er núna var tímum íþróttaæfinga  yngri barna breytt. Það var verið að hugsa um að nýta íþróttamannvirki okkar betur á tímum sem flestir væru við vinnu og var þá yngri börnum skutlað frá frístundaskólum. Æfingagjald einnar íþróttar var þá innifalinn í gjaldi frístundaskóla sem þá var 8-9. þúsund krónur. Þetta var verulega góð breyting. Börnin búin í íþróttum þegar vinnudegi foreldra lauk og úlfatímanum var eytt í ró og næði við matseld og lærdóm. Allir svo komnir í ró eftir kvöldmatt og mikil hamingja í gangi. Svo kom kreppa. Gjald frístundaskólans var hækkað um helming, íþrótt ekki lengur innifalinn og frá því nú í haust er ekki lengur skutlað á æfingar.

Og hvað gera útivinnandi foreldrar? Tímum æfinga var ekki breytt og flestir útivinnandi. Jú foreldrar níðast á vinnuveitendum sínum svo gullin þeirra geti nú æft íþrótt. Finnst þetta frekar lélegt skipulag verð ég að segja. Lágmark hefði verið að færa æfingartíma þeirra barna sem ekki eru nægilega gömul til að nota strætó á þann tíma sem foreldrar geta komið þeim á æfingar án þess að kosta vinnuveitendur sína morðfjár. Eitt skutl tekur ekki undir korteri. 15 mínútur x 2 (fram og tilbaka)x 3.sinnum í viku x 32 vikur á ári = 48 klst. sem er hvorki meira né minna en 6 heilir vinnudagar á ári sem starfsmaður er frá vinnu vegna íþróttaæfinga eins barns.  Ekki þykir mér það sanngjarnt og þá er það eina sem virkar að gera lítinn 6.ára gutta sjálfstæðari en hann ætti að vera.

Jæja nóg um það.

Ég mun klára nám mitt í lok janúar. Þá verður mikil gleði á mínum bæ og lýsi ég því hér með yfir að það má lengi bíða þess að ég mennti mig frekar. Held að þetta sé orðið mjög gott í bili. Stefni þá á rólegheit við prjónaskap og einhver kósýheit sem ég vil gjarna sinna betur en tími leyfir núna.  Eins og er þá er vikan vel pökkuð þessa dagana. Skóli á mánudögum og miðvikudögum til 20 og líkamsrækt þriðjudaga og fimmtudag í klukkustund kl. 18. Sumsé ekki mikill tími sem hægt er að setja í eldamennsku hjá fröken busy.

Annars er jólaundirbúningur hafinn. Ekki veitir af. Hef um það bil klukkustund til skiptanna í þann undirbúning á viku, hehe. Er búin að versla 14 jólagjafir og á það sama a.m.k. eftir. Móður minni og tengdamóður þykir ég nefnilega hafa svo mikinn tíma til skiptanna að þær settu mig í gjafainnkaup fyrir guttana. Sniðugar þær. Er að spá í að taka upp á þessu fyrir næstu jól. Sendi fólki pening í enda október og segi: Sæl vertu, vinsamlega keyptu jólagjafir fyrir fjölskyldumeðlimi þín, pakkaðu þeim inn og skrifaðu á kortið að gjöfin sé frá mér. Kærar þakkir. Kannski að hægt sé að útfæra þessa hugmynd frekar og láta fólk um að kaupa aðrar gjafir líka.  Annars er ég nú lítið að kvarta yfir þessu, finnst þetta bara frekar fyndið en eitthvað annað. Mamma má nú varla koma í heimsókn án þess að hún sé farin að brjóta saman þvott sem ég safna samviskusamlega í stólinn í stofunni. Hún á það líka til að týna saman ýmislegt dót sem við drengirnir höfum stillt smekklega upp á gólfinu, alltaf verið að skipta sér af okkar smekk og decoration hæfni. Strákunum finnst t.d. mjög smart að hafa uppstillinguna við innganginn þannig að við neyðumst til að hreyfa okkur aukalega, beygja framhjá skóm og hoppa yfir skólatöskurnar. Ætli ég sé svona afskaplega þung orðin? Þar sem mottur eru ekki til á heimilinu þá teppaleggja þeir oft stofugólfið með óhreinum peysum, sokkum og buxum. Kemur mjög smart út finnst þeim.

Ég gerið vísindalega tilraun um daginn. Var þá handklæði eitt í svefnherbergisganginum uppi og ég lét það liggja áfram. Leið og beið og handklæðið ferðaðist veggja á milli, til hægri og vinstri og inn á miðju en aldrei ferðaðist það í taukörfuna í þvottahúsinu. Öllum fannst þetta mjög smart motta. Eftir 10 daga ákvað ég að nú væri nóg komið og hjálpaði handklæðinu í taukörfuna. Það var orðið mjög lúið og óhreint.

Já taukarfan góða. Hún bara virðist vera botnlaus. Á meira að segja tvær og hef bara ekki séð í botninn á henni  síðan í fyrra. Ég er alltaf að bíða eftir því að yngri karlpeningur heimilisins átti sig á því að fötin labba ekki í körfuna góðu og að þar gerist ekkert kraftaverk sem á augabragði þvær, þurrkar , brýtur saman og gengur frá fatnaðinum á sinn stað. Þeir verða alltaf jafn hissa þegar þeir eru í síðustu buxunum og fá ekki hreinar um leið og þeir hafa skilað þremur ruslapokum af óhreinu taui í þvottahúsið. Mikil gleði sem það er að það skulu vera til heimilisverk eins og þvottur. Það er ávalt séð til þess að við foreldrar höfum nóg að gera. Annars kennir hann Jón minn mér um þessa vankanta á börnunum okkar þar sem mitt fordæmi er víst oft ekki nógu gott (ehem). En það er allt til bóta með minni önnum skal ég segja ykkur.

Hér skal látið staðar numið í bili.

Góðir hálsar.

Ég hef vanrækt hana kæru frænku mína í DK. Ekkert hefur hún lesefnið með sunnudagskaffibollanum og það vil ég ekki láta herma upp á mig. Ég fór þó í ferðalag fyrir stuttu síðan og heilsaði upp á þessa ágætu stúlku og hennar afkvæmi og elskhuga. Kom örstutt við í HogM eins og sönnum íslendingi sæmir, lá svo að mestu í leti og sötraði kokteila og danskan öl og var í hinu fínasta húsmæðraorlofi ástamt minni kæru systur sem var svo elskuleg að versla tilboðsmiða handa okkur án míns samþykkis (en ég jafnaði mig fljótlega).

Svo ég fari stuttlega yfir ferðasöguna þá var tekið á móti okkur á flugvellinum í Aarhus með þiðnaðri fosinni Margarítu með danska fánanum en drykkurinn var afhentur okkur af barþjóni undir lögaldri. Þá lá leið okkar í Skodstrup þar sem við fengum fæði og okkur var svo skutlað í Bilka því auðvita vorum við staðráðnar í að gera hagstæðustu kaupin. Svo var setið og spjallað frameftir og hent sér á flatsæng fljótlega eftir það enda tvær ferðalúnar húsfreyjur.

Við vöknuðum við kaffiilm á hverjum morgni. Var skutlað til og frá. Fórum meira að segja á ströndina (með reglhlíf sökum veðurs) og skoðuðum staðarhætti gaumgæfilega. Reyndum mikið að koma okkur í mjúkin hjá yngsta afkvæminu sem sagði bara u u og hristi hausinn. Leist greinilega ekkert á þessar frænkur enda heyrðist alla helgina úr hverju horni, "Ætlið þið að láta frænkurnar sjá hvernig þið eruð að haga ykkur". Fékk svona smá Gilitruttarkomplexa og leit í spegil en sá ekkert stórlega skelkandi (enn kannski er ég bara orðin vön).

Elsku Kristín og Elli. Kærar þakkir fyrir gestrisnina. Þetta var hreint út sagt frábært.

Eftir heimkomu var farið í afmælisundirbúning en yngra afkvæminu tókst að eiga afmæli á meðan móðirin skemmti sér í útlöndum. Herramaðurinn jafnaði sig fljótlega á tillitsleysinu og hélt afmæli í innileiksvæðinu uppi á velli sem heppnaðist stórkostlega. Hann er bara orðin sex ára og var stórlega móðgaður þegar móðir hann mismælti sig um daginn og sagði að fimm ára strákar gætu ekki farið einir á fótboltaleik. Mæli ekki með því að mæður mismæli sig.

Síðan þá hefur undirrituð dundað sér við ýmislegt. Stungið upp kartöflugarð með dyggri aðstoð Kolbrúnar ættmóðurinnar, sett niður kartöflur með dyggri aðstoð eldra afkvæmisins, stundað öskuþrif, undirbúið sig undir síðasta prófið, sótt fjölskyldudag starfsmannafélagsins og sinnt þessum daglegu störfum. Einnig er undirrituð ávalt í leit að hollara líferni og undirbýr það nú í gríð og erg.

Í júlí mánuði er svo sumarleyfi en þá er stefnt á eina sumarhúsaferð á óskilgreindum tíma til höfuðstaðar norðursins. Stefnir húsfreyja á að áður verði búið að tyrfa og jafnvel steypa pallin fyrir aftan hús. Vonandi verða þeir draumar að veruleika.

Það má fylgja að þann 16 júní verður síðasta prófið á þessu skólaári og eru þá eingögnu 3 fög eftir í haust. Svo útskrift mér og fleirum til mikillar ánægju.

Þar til eftir próf mun ég kveðja í bili en þá hefst aftur svokallað framkvæmdablogg. Aumingja Jón

Harpa

 

Nú líður senn að prófum hjá fröken fix og verður páskafríið nýtt í það að læra eitthvað. Það hefur verið mikið að gera í vinnunni undanfarna mánuði og því hefur það þurft að hafa mikinn forgang. Hvað námi líður þá er nú eingöngu 10. Mánuðir í að ég útskrifist. Að loknum prófum í næstu viku hefjast 2 ný fög fyrir sumarfrí og í haust mun ég taka eittfag sem líkur í nóvember og byrja þá á lokafögunum tveimur sem verður prófað úr í lok janúar. Að því loknu mun ég taka á móti prófskírteini í febrúar og fá M.Acc gráðuna mína afhenta. Ætli því verði ekki fagnað þá með látum. Sér í lagi af mínum nánustu sem er farið að vanta athygli.

Það róar ekki taugarnar hjá manneskju eins og mér að hlusta á úrræði (ef úrræði má kalla) ríkisstjórnar á skuldavanda heimilanna. Mér finnst ég vera komin langt aftur í tíman (fyrir mína tíð í raun). Fólk á að selja eignir og fær afskriftir lána niður í verðmæti eigna. Sem þýðir bara það að fólk er gert eignalaust og sagt svo að haga sér með einum ríkishætti, eiga einn bíl og hóflegt húsnæði og ekki kaupa steik oftar enn einu sinni í mánuði. Hafa bara gos á jólum og páskum og ganga í fatnaði sem er úthlutað af rauða krossinum eða eitthvað álíka. Hvar bý ég? +

Ég hef lagt mikið á mig til að mennta mig og koma mér áfram í lífinu, hef þar af leiðandi ágætis laun sem ættu nú að geta greitt af þessum húskofa sem við eigum ásamt því að við ættum að geta lifað þægilegu lífi. En nei, ég virðist persónulega bera ábyrgð á kúlulánum, körfulánum og sukki örfárra einstaklinga sem koma bara side fint út úr þessu, excuse my danish. En jú það er vegna þess að ég tók lán í erlendri mynnt og ég keypti mér flatskjá. The golden words. ÉG KEYPTI MÉR FOKKING FLATSKJÁ!!!

Launin mín hafa ekki hækkað frekar en annarra, bíllinn minn breyttist ekki í gull þó að andvirði bílalánsins gæti verið ábending um það. Börnin mín eru ekki alin á rjóma heldur núðlum en samt hækkar matarreikningurinn. Við tökum ekki lengur sunnudagsrúnta en samt hækkar bensín reikningurinn. Og nú er komin fram sú snilldar tillaga að millistéttarfjölskyldur sem eiga eignir að verðmæti 55 millur og skuldir að verðmæti 66 millur séu óhófsfólk. Ég er nokkurn vegin í þessum ramma. Átti sumsé hús, keypti íbúð og dýran bíl. Verðmæti 57,5. Skuldir af þessu í dag 65+. Get fengið þetta afskrifað í tæpar 55, takk kærlega takk en lagði í þetta eigið fé upp á 22 í upphafi og skuldaði því upprunalega í þessu öllu 35,5. Ef ég flokkast undir óhóflegan einstakling þá skal ég greiða af niðurfærslunni tekjuskatt sem eru 4,4 millur. Já þetta eru sko aðgerðir í lagi.

Þakka ykkur öllum kæra fólk sem ákvað að hafa vitið fyrir okkur sjálfstæðisfíflum og kaus þessa örlátu og úrræðagóðu stjórn til valda. Lovjaall. Held samt að mér finnist bara ekkert verra að vaða áfram um í villu míns vegar og mun halda því fram að í rauðan dauðan að einhverjar örlítið skárri aðgerðir væru nú þegar gengnar í gegn ef bláir fengju bara að moka sinn flór sjálfir.

Hef ég vinstri stjórnir grunaðar um að vera að reyna að gera eins mikið úr þessu ástandi og hægt er til þess að brenna það í minnum fólks hverju sjálfstæðisflokkurinn kom til leiðar. Það eina sem það er að brenna inn í mitt minni er að þetta fólk er vanhæft og ef einhvertíma ætti að vera gólandi múgur fyrir utan alþingi landsmanna þá er það nú.

Jæja nú fer ég að taka bleikar.......

 

Uppfærð handbók starfsmannsins.

 

Reglur þessar taka nú þegar gildi.

 

Starfsmannafatnaður:

Það er ætlast til þess að þú komir klædd/ur  í vinnuna þína í samræmi við

launatekjur þínar.

Ef þú mætir klædd/ur í 40 þúsund króna Prada strigaskóm eða ert með 80

þúsund króna Gucci handtösku, gerum við ráð fyrir að þú sért á nógu góðum

launum og þurfir alls enga launahækkun.  Ef þú kemur fátæklega klædd/ur

biðjum við þig að fara betur með peningana þína, svo þú getir keypt þér

betri/fallegri föt.

Ef þú aftur á móti ert einhvers staðar þarna á milli ert þú sennilega á

réttum stað og þarft enga launahækkun.

 

Veikindadagar:

Við tökum ekki lengur á móti læknisvottorðum. Ef þú getur farið til læknis

og fengið hjá honum vottorð, geturðu alveg eins mætt í vinnu.

 

Aðgerð:

Uppskurðir/aðgerðir eru nú bannaðar. Svo lengi sem þú ert starfsmaður hérna,

þarftu á öllum þínum líffærum að halda og ættir þess vegna alls ekki að láta

fjarlægja neitt. Þú varst ráðinn með öll líffæri og ef það breytist á

einhvern hátt er það brot á ráðningasamningi þínum.

 

Persónulegt leyfi fyrir utan orlof.

Hver launþegi fær 104 daga á ári til að sinna einkaerindum. Þessir dagar eru

kallaðir laugardagar og sunnudagar.

 

Orlofsdagar:

Allir starfsmenn eiga að taka orlofsdagana sína á sama tíma á hverju ári.

Þeir dagar eru

24 desember (e.hádegi)25 desember, 26 desember,  31 desember

(e.hádegi) 1 janúar, skírdagur, föstudagurinn langi, annar í páskum, og

frídagur verslunarmanna.  Og eftirtaldir dagar ef þeir bera upp á virkan

dag.  1 maí og 17 júní.

 

Fjarvera vegna jarðarfara:

Það er ekki til nein afsökun fyrir því ef þú mætir ekki í vinnu. Það er

ekkert sem þú getur heldur gert fyrir látna vini, ættingja eða

samstarfsfólk. Reyna ætti af öllum mætti að láta aðra sjá um að mæta í

jarðaför viðkomandi. Í sérstökum undantekningar tilvikum þar sem starfsmaður

verður að mæta, skal jarðaförin tímasett seinnipart dags.

Okkur er sönn ánægja að leyfa viðkomandi starfsmanni að vinna matartímann

sinn upp í þær stundir sem hann yrði væntanlega fjarverandi.

 

Fjarvera vegna eigin dauða:

Þetta er líklega eina fjarveran sem við tökum til greina. Samt sem áður er

ætlast til þess að starfsmaður gefi okkur alla vega tveggja vikna fyrirvara

svo hægt sé að aðlaga og taka nýjan starfskraft inn í þitt starf.

 

W.C ferðir:

Allt of mikill tími fer í salernisferðir hjá starfsmönnum. Í framtíðinni

verður þannig hátturinn á að að nota stafrófið sem hjálpartæki. T.d nöfn sem

byrja á "A" eiga að nota salernið frá 08:00-08:20, nöfn sem byrja á "B" frá

08:20-08:40 og svo frv. Ef svo óheppilega vill til að þú eihverra hluta

vegna kemst ekki á salernið á umsömdum tíma verður þú að bíða næsta dags. Í

algjörum neyðartilfellum, mega starfsmenn þó skipta út sínum tíma. Þá verður

það að vera skriflegt og undirskrifað af ykkar verkstjórum.

 

Hámarkstími eru 3 mín, og ef þú ferð yfir þann tíma mun hringing fara í

gang, klósettrúllan rúllast upp til baka, dyrnar verða opnaðar og af þér

verður tekin mynd. Hún verður síðan sett upp á auglýsingatöflu öðrum til

varnaðar.

 

 

Hádegisverðarhlé:

Mjög grannt fólk fær 30 mínútna hádegisverðarhlé, þar sem það verður að

borða meira og líta betur út. Fólk í kjörþyngd fær 15 mínútna

hádegisverðarhlé, og fær tækifæri á að borða sinn mat til að viðhalda góðri

líkamsþynd. Feitt fólk fær 5 mínútna hádegisverðarhlé,  sem er fullnægur

tími til að drekka Herbalife og taka inn megrunartöfluna sína.

 

Svo þökkum við ykkur fyrir tryggð við fyrirtækið. Við erum til staðar og

reynum að skapa skemmtilegan og jákvæðan starfsmanna - móral. Þess vegna

óskum við eftir því að allar spurningar, athugasemdir, áhyggjur, kvartanir,

ásakanir, illska og leiðindi  verði beint eitthvað annað.

Eða að minnsta kosti hún Kristín frænka mín í því danska. Ekki er ég nú uppfull af andgift þessa dagana. Er það annars orð? Andgift?

Prófum er nú lokið og nú bíð ég bara með kökkinn í hálsinum eftir einkunum og reyni að hamra inn ársskýrslur og uppgjör eins og bavíani. Jú það hefur sko allt verið í gangi í einu hér á bæ eins og vanalega.

Hið fyrsta eru prófin nú í vikunni. Annað er uppgjör beggja fyrirtækjanna sem ég vinn hjá. Hið þriðja eru einstaklega miklar annir hjá honum Jóni sem hafa þar af leiðandi haft áhrif á heimilishald þar sem hann hefur oft á tíðum lyft upp sínum fagra litlafingri þegar húsfreyjan er upptekin. Nú fór hann bara og snyrti framan af fingrinum fyrir rúmum tvemur vikum og er því um hálfum sentímetra styttri.

Nú er ég á kafi í uppgjörum bæði í minni aðalvinnu og heima og hef ákveðið að þann 19. febrúar ætla ég að leggjast í kör uppi í Húsafelli heila helgi. Þar mun ég sofa og sofa og sofa og sofa. Hana nú.

Þar sem það hefur verið svona annasamt þá hef ég bara ekkert skemmtilegt gert að undanförnu. Það síðasta var jólahlaðborð sem var einstaklega skemmtilegt kvöld og það næsta mun án efa vera árshátíð þann 6. mars. Guði sé lof fyrir félagslíf HS því án þess væri ég félagsskítur aldarinnar.

Af öðrum fjölskyldumeðlimum er allt ágætt að frétta. Sævar er upprennandi stærðfræðisnillingur og reiknar og reiknar alla daga. Á leiðinni í leikskólann hefur hann oft ýmislegt merkilegt til málanna að leggja en eina sögu verð ég að láta fljóta hér.

Við vorum á leiðinni í síðustu viku og þá er verið að auglýsa skráningu í eas líkami fyrir lífið átaksnámskeið þar sem m.a. var fleygt orðunum: "Breyttu lífi þinu." þá átti þetta samtal sér stað.

S:Mamma, hvernig á maður að breyta lífi sínu (einn voða þreyttur á þessu)
H:Ég veit það ekki, hvernig gerir maður það?
S:Maður verður bara að fara og breyta lífi sínu.
H:Á maður þá að fara að borða bara íþróttanammi og svona?
S:Nei, ekki svoleiðins.
H:Nú hvernig þá?
S:Þá fer maður og fær sér nýtt líf og nýtt hjarta og þá er maður búin að breyta lífi sínu!

Mjög einfalt gott fólk. Ég ætla að finna út úr því hvar þið getið fengið þennan varning við fyrsta hentuga tækifæri.

Það er dásamlegt að hlusta á hann þessa dagana. Hann skreppur líka stundum með ömmu sinni út í búið og segir svo í mesta sakleysi. " Jæja hvort á ég að fá mér latabæjarmynd eða lucky charms?" Hmm erfitt að velja og það er ekkert verið að hafa fyrir því að spurja hvort amman ætli að borga en til hvers eru þær annars þessar ömmur?

Eiður er hættur í handbolta og ætlar að einbeita sér að fótboltanum. Nú er stefnt á nýtt mót í sumar og í þetta sinn á Akureyri. Mikil spenna safnast upp nú þegar og eru æfingaleikir nánast hverja einustu helgi og þá kl. 8 á sunnudagsmorgnum, móður fótboltasnillingsins til mikillar ánægju.

Það hefur nú frekar lítið borið á tengdadótturinni en hún er nú samt ennþá til skilst mér. Hringir einstaka sinnum en ég er nú hrædd um að ég myndi ekki sætta mig við afskiptaleysið sem drengurinn sýnir henni en henni er bara alveg sama. Enda eru þau nú ung og svona og ekkert að fara að búa guði sé lof.

Neró er bara allur í flækju þar sem það nennir enginn aðgreiða honum greiinu og er því á leið í rakstur. Svona er nú illa hugsað um aumingjann en það er vonandi til bóta.

Ég ætla að láta þetta duga í bili og fer að leita að skáldaandanum.

Harpa

Hefst þá saga mín af þessari martröð. Ég skrapp ásamt móður minni og sonum í Hagkaup. Ekki gagngert til að versla heldur ætlaði ég að fylgja frú Kolbrúnu. Þegar inn er komið sé ég að jólaskrautið er á 40% aflsætti og ákveð þá að skoða og finn einhverja þrjá hluti sem ég skelli í körfu og fer að búðarborðinu.

Bíð þar í smá stund þar sem þarna voru hinar ýmsu frekjur sem skelltu sér framfyrir mig í hvert sinn er ég leit í aðra átt en hvað um það. Kemst svo að hjá ungri stúlku sem skannar inn vörurnar mínar, rennir kortinu í gegn og réttir mér verðmiðan. Segir jú áður hvort það megi bjóða mér poka sem ég þigg. Ég skoða verðmiðan og sé að afslátturinn af vörunni er eingögnu 20% og segi því við stúlkuna. Það hafa orðið mistök þar sem afslátturinn er einungis 20%. "já" segir hún og starir á mig tómum augum. "það þarf að leiðrétta þetta" segi ég þá. "Ha?" segir stúlkan. (innskot mitt: Er Ha orð?). "Ég er búin að greiða of mikið fyrir vöruna og þú þarft að endurgreiða mér" segir ég þá og endurtek að afslátturinn að verðmiðanum sé 20% og bæti svo við og bendi á borðið með vörunni "þarna stendur að hann eigi að vera 40%".  "Ok" segir stúlkan þá og ríkur svo í burtu og muldrar að hún þurfi að tala við yfirmann. Kemur svo til baka og tjáir mér að það sé villa í kerfinu og að hún þurfi að skanna þetta aftur inn.

Tekur nú við um 10 mínútna ferli þar sem ljóst var að stúlkan hafði greinilega ekki þekkingu til að gera það sem hún átti að gera (kenni ég henni ekki um það heldur hennar yfirmanni sem sást ekki allann þann tíma sem þetta ferli tók í heild sinni). Eftir langa mæðu segir hún: "þú átt þá 940 kr inni". "nei, ég á 1.740 kr inni" tjái ég henni og rétti henni verðmiðan með ranga afslættinum og útskýri fyrir henni að ef 20% afsláttur sé 1.740 þá eigi ég það sama inni til viðbótar. "En það kemur 940 á kassan" segir hún þá og þá varð fröken Harpa pirruð. Mér finnst einfaldlega lágmarkskrafa á afgreiðslufólk að það kunni að leggja saman og draga frá. Sagði þá við stúlkuna: "Þetta er afskaplega einföld stærðfræði" skoðaðu þetta betur.

Nú var greinilegt að frökenin á kassanum var orðin pirruð á mér þó svo að ég hefði í raun lítið gert til að skaprauna henni annað en að reyna að láta ekki ræna mig í verslunum Hagkaupa. Byrjaði hún þá að skanna aftur hægri vinstri og komst loks með hjálp skannans að sömu niðurstöðu og ég. Segir þá við mig "Hver er kennitalan þín?". " Því þarftu hana" spyr ég. "nú fyrir innlegsnótuna auðvita" hreytir daman í mig.

Þá sauð upp úr hjá mér og ég segi: " ég bara geri hreint ekki ráð fyrir því að versla hér meira og vil enga innlegsnótu. Láttu mig bara fá peninginn til baka." " ég er nú bara að fara eftir reglum hérna" segir frökenin þá. Og ég segi þá " Reglurnar eru þær að mistökin eru ykkar og ekki mín og því á ég að fá peninginn til baka, lofaðu mér að tala við yfirmann." Stúlkan fer þá og kemur skömmu síðar til baka og byrjar enn eina ferðina að skanna. Sú skönnun endar á því að ég fæ pening í hendurnar. Ekki kom afsökunarbeiðni vegna þessa mistaka þeirra heldur bara eitt svona frekar pirrað "gerðu svo vel". Þarf ég að nefna það að ég þakkaði ekki fyrir þjónustuna.

Mér fannst tímakaupið mitt orðið frekar lélegt í ofanálag þar sem þetta tók nú um 25 mínútur í heildina. Vildi bara láta ykkur öll vita af þessu. Passið endilega verðmiðana ykkar en gætið þess kannski einnig að versla ekki á stöðum sem veita svona þjónustu. Tvær aðgerir hefðu svo gjörsamlega breitt þessari upplifun minni. Bros frá fröken fúllindri og afsökunarbeiðni vegna mistakana og tímans sem ég þurfti að eyða í þau.